Lesa Juan 1:14; Juan 2:22; Juan 8:31,32; i Juan 17:17. Ki paralelonan bo ta mira entre Hesus, e Palabra di Dios hasí karni, i Skritura, e Palabra Skirbí di Dios?
Tin un paralelo entre e Palabra di Dios, kende a bira karni (es desir, Hesukristu), i e Palabra Skirbí di Dios (es desir, Skritura). Meskos ku Hesus a ser konsebí di forma sobrenatural dor di Spiritu Santu i sinembargo a nase di un muhé, Skritura Santu tambe ta di orígen sobrenatural i sinembargo duná a traves di sernan humano.
Hesukristu a bira un hende den tempu i espasio. El a biba durante un tempu spesífiko i na un lugá spesífiko. Sinembargo, e echo aki o a nulifiká Su divinidat, ni a hasi Hesus histórikamente relativo. E ta e úniko Redentor pa tur hende, riba henter mundu, a lo largu di tur tempu (lesa Echonan 4:12). Di mes manera, e Palabra Skirbí di Dios, e Beibel, tambe a ser duná na un tempu spesífiko i den un kultura partikular. Meskos ku Hesukristu, e Beibel no ta kondishoná na tempu, es desir, limitá na un tempu i lugá spesífiko; en kambio, e ta keda obligatorio pa tur hende, riba henter mundu.
Ora Dios a revelá Su mes, El a baha na nivel humano. E naturalesa humano di Hesus a mustra tur e señalnan di enfermedatnan humano i e efektonan di algun 4.000 aña di degenerashon. Sinembargo, E tabata sin piká. Di forma similar, e lenguahe di Skritura ta lenguahe humano, no algun lenguahe “sobrehumano perfekto” ku niun hende ta papia òf ta kapas pa komprondé. Miéntras kualke lenguahe tin su limitashonnan, e Kreador di humanidat, kende ta e Kreador di lenguahe humano, ta prefektamente kapas di komuniká Su boluntat na sernan humano den un forma digno di konfiansa sin despistá nos.
Naturalmente, tur komparashon tin su límitenan. Hesukristu i Skritura Santu no ta idéntiko. Beibel no ta un enkarnashon di Dios. Dios no ta un buki. Dios den Hesukristu a bira hende. Nos ta stima e Beibel pasobra nos ta adorá e Salbador proklamá den su páginanan.
E Beibel ta un union divino-humano úniko i inseparabel. Ellen G. White a mira esaki klaramente ora el a skirbi: “E Beibel, ku su bèrdatnan duná di Dios ekspresá den e lenguahe di hende, ta presentá un union di lo divino i lo humano. Un union asina tabata eksistí den e naturalesa di Kristu, kende tabata e Yu di Dios i e Yu di hende. Pues ta bèrdat di e Beibel, manera e tabata di Kristu, ku ‘e Palabra a ser hasí karni, i a biba meimei di nos. ’ Juan 1:14”. — Ellen G. White, The Great Controversy, p. 8.