"I e strañeronan ku uni nan mes ku SEÑOR, pa ministrá na djE, pa stima e nòmber di SEÑOR, i pa ta Su sirbidónan, kada un ku ta warda e Sabat, i no ta profan’é, i ta tene firme na Mi pakto, esakinan lo Mi hiba na Mi seru santu, i hasi nan kontentu den Mi kas di orashon; nan ofrendanan kimá i nan sakrifisionan lo ser aseptá riba Mi altar, pasobra Mi kas lo ser yamá un kas di orashon pa tur e pueblonan" (Isa. 56:6, 7, RSV).
Jeremias ta deklará ku e pakto nobo mester ser hasí ku "e kas di Israel" (Jer. 31:33). Esaki ta nifiká, anto, ku ta solamente e simia literal di Abraham, hudiunan di sanger i nasementu, mester risibí e promesanan di e pakto?
Nò! De echo, esei no tabata ni sikiera bèrdat den e tempunan di Tèstamènt Bieu. Ku e nashon hebreo, komo un totalidat, a ser duná e promesanan di e pakto ta, naturalmente korekto. Sinembargo, e no a ser hasí ku eksklushon di niun otro hende. Al kontrario, tur, hudiu òf pagano, a ser invitá pa partisipá di e promesanan, pero nan mester a bai di akuerdo pa drenta den e pakto ei. Siguramente e no ta diferente awe.
Lesa e tekstonan den Isaias aki riba. Ki kondishonnan nan ta pone riba esnan ku ke sirbi Señor? Tin realmente algun diferensia den loke Dios a pidi nan i loke E ta pidi di nos awe? Splika bo kontesta.
Apesar ku e pakto nobo ta ser yamá "mihó" (wak e estudio di djárason), realmente no tin diferensia den e elementonan básiko ku ta forma tantu e pakto bieu komo nobo. Ta e mesun Dios, kende ta ofresé salbashon na e mesun manera, pa medio di grasia (Eks. 34:6, Rom. 3:24); ta e mesun Dios kende ta buska un pueblo ku pa fe lo reklamá Su promesanan di pordon (Jer. 31:34, Hebr.8:12); ta e mesun Dios ku ta buska pa skirbi e lei den kurasonnan di esnan ku lo siguiE den un relashon di fe (Jer. 31:33, Hebr. 8:10), sea hudiu òf pagano.
Den Tèstamènt Nobo, e hudiunan, respondiendo na e elekshon di grasia, a risibí Hesus i Su evangelio. Pa un tempu nan tabata e kurason di e iglesia, e "remanente, skohí pa grasia" (Rom. 11:5, RSV) den kontraste ku esnan ku a ser "hasí duru" (Rom. 11:7, RSV). Na mes momentu, e paganonan, ku anteriormente no tabata kere, a aseptá e evangelio i a ser di ènter den e pueblo berdadero di Dios, formá pa kreyentenan, no importá na kua pueblo òf rasa nan tabata pertenesé (Rom. 11:13-24). Asina e paganonan “e tempu ei separá for di Kristu, ekskluí for di e siudadania di Israel, i strañeronan pa ku e paktonan di promesa" (Efe. 2:12, RSV) a ser atraé den e sanger di Kristu. Kristu ta intersediendo e "pakto nobo" (Hebr. 9:15, RSV) pa tur kreyente, independientemente di nashonalidat òf rasa.