Esakinan ta e palabranan kua Moisés a papia” (Deut. 1:1, NKJV). Asina e buki di Deuteronomio ta kuminsá. I sinembargo, sí, Moisés i e presensia di Moisés ta dominá e buki, for di e promé palabranan akí te na su morto den tera di Moab (Deut. 34:5), Deuteronomio (manera henter Beibel) ta realmente tokante Señor Hesus. Pasobra E ta Esun kende a krea nos (Génesis 1,2; Juan 1:1-3), ta sostené nos (Kol. 1:15-17, Hebr. 1:3), i ta redimí nos (Isa. 41:14, Tito 2:14). I, den un sentido mas lòs di e palabranan ei, Deuteronomio ta revelá kon Señor a sigui krea, sostené, i redimí Su pueblo na e momento krusial akí den historia di salbashon.
Básikamente, meskos ku e yunan di Israel finalmente ta bai drenta Kanaan, Moisés ta duna nan un lès di historia, un tema ku ta ser ripití den henter Beibel: kòrda loke Señor a hasi pa boso den pasado.
E amonestashon akí mester nifiká algu pa nos, nos ku ta riba e fronteranan di un mihó Tera Primintí: “Ora nos revisá nos historia di pasado, ora nos a biaha riba tur stap di avanse na nos posishon presente, ... mi ta ser yená ku asombro, i ku konfiansa den Kristu komo lider. Nos no tin nada di teme pa futuro, eksepto si nos lo lubidá e manera ku Señor a guia nos, i Su siñansa den nos historia di pasado.” — Ellen G. White, Life Sketches, p. 196.