Manera nos a lesa siman pasá, ora un eskriba a puntra Hesus tokante “e promé mandamentu di tur” (Marko 12:28), Hesus a kontestá dor di duna e afirmashon di Dios komo un, i despues El a bisa: “I lo bo stima SEÑOR bo Dios ku henter bo kurason, ku henter bo alma, ku henter bo mente, i ku tur bo forsa. Esaki ta e promé mandamentu” (Marko 12:30, NKJV).
Sinembargo, Hesus a kontinuá, papiando e ora ei tokante e “di dos, manera esaki” (Marko 12:31, NKJV), algu ku e eskriba no a puntra di dje. Sinembargo, Hesus, sabiendo kon importante e tabata, a bisa: “I e di dos, meskos kuné, ta esaki: ‘Lo bo stima bo próhimo manera bo mes’. No tin niun otro mandamentu mas grandi ku esakinan” (Marko 12:31, NKJV).
Niun mandamentu mas grandi ku esakinan? Hesus a konektá amor pa Dios i amor pa bo próhimo na otro komo e dos mandamentunan di mas grandi, i e mandamentunan ei tabata esnan mas grandi di tur.
Atrobe, Hesus no tabata inventando algu nobo, algu ku e hudiunan no a yega di tende promé. En kambio, e yamada pa stim’E riba tur kos, e idea di stima bo próhimo i di stima otro hende komo un forma di ekspresá nos amor pa Dios tabata, sí, saká for di e buki di Deuteronomio.