E abismo ku tabata eksistí entre Dios i nos a ser kousá pa piká. E problema a bira mas grave pasobra piká tabata impliká tambe e korupshon di nos naturalesa. Dios ta santu, i piká no por eksistí den Su presensia; pues, nos propio naturalesa korumpí a separá nos for di Dios, meskos ku dos magnet den e orientashon robes ta rechasá otro. Ademas, nos naturalesa korumpí a hasi posibel pa sernan humano obedesé e lei di Dios. Piká ta enserá tambe mal komprondementu. Sernan humano a pèrdè e amor i miserikòrdia di Dios for di bista i a bin ta mir'E komo furioso i eksigente.
E siman akí nos ta bai studia e kosnan asombroso ku e Tata i e Yu a hasi pa forma un brùg riba e abismo ei. Hebreonan 5–7 ta proveé un análisis kuidadoso di e saserdosio di Hesus. E outor ta analisá su orígen i propósito (Hebr. 5:1-10) i despues ta eksortá lesadónan pa no ignor’é (Hebr. 5:11–6:8) pero mas bien tene duru na e siguransa di speransa ku e ta proveé (Hebr. 6:9–20). Tambe e ta splika e karakterístikanan di Su saserdosio (Hebr. 7:1–10) i su implikashonnan pa e relashon di Dios ku kreyentenan (Hebr. 7:11–28). E siman akí nos lo enfoká spesífikamente riba Hebreonan 5:1–10 i Hebreonan 7:1–28.